Voorwaar!

Kutdichters

2010-11-14T06:22:00.001+01:00

Wanneer een cafe verwordt tot kroeg is de leugen nooit veraf.

Cheers

2010-11-06T02:30:00.005+01:00

Het publiek juicht, tiert, feest, weet met haar gezamenlijke ledematen geen blijf. Uitzinnig zijn ze, om die prachtgoal die vel-over-been-afrikaantjes op tv en het ontbrekende bruis uit hun plastic beker bier doen vergeten als ware het een lurk aan een sigaret in afwachting van de bus die weer eens te laat is. Uitzinnig zijn ze, de hooligans en vaders verenigd. De camera glijdt over de tribunes en we zien hun eendracht. Zo ook de gedwongenheid van hun eendracht, het laveren tussen schroom en groepsdruk. Zoals die man daar, die applaudiseert terwijl romdomrond het testosteron in de stembanden brult: ik ben ook blij, hoor.

Aan jou

2009-02-08T03:51:00.003+01:00

Doen alsof je de cadeau die je krijgt leuk vindt.
Typfouten maken en je toch herinneren wat je wilde zeggen.
Het begint terug te motregenen en je herkent hetzelfde gemis.
Dat vertrouwelijke gemis van altijd, de week voordien.
En 2 of drie druppels tussen de woorden heen.

Dat niets verandert, dat je zelf ook niet verandert.
Dat datzelfde gemis ook simultaan hoop herbergt.
Dat je beseft dat het plain old liefde is waar je naar verlangt.

Dat je dit leest in de hoop jezelf erin te herkennen is al genoeg.
Of je jezelf erin herkent is louter bijzaak.

Wijsheid

2009-01-31T02:05:00.002+01:00

Dat met de leeftijd wijsheid komt, zijn maar een paar woorden op een scheurkalender of gekadreerd temidden een plastic frame, klaar voor de volgende maand, een volgende wijsheid.
Die in dat geval niet met de leeftijd, maar met de post komt.

Ik weet alleen dat ik bijleer.
Je kan je afvragen of dat iedere dag, iedere seconde of ieder jaar gebeurt. Ik ben geneigd te denken in termen van jaren. Scheurkalenders vernieuwen ook per jaar.
En trouwens, dat bijleren is ook nogal bij de haren gegrepen, voor zover ik het kan zien, met die beperkte levensjaren op mijn palmares, is dat bijleren niet meer dan de vallen van weleer in het heden herkennen.

Er terug in trappen, en jezelf herkennen.
Of erkennen. Dat is mijn wijsheid.
Misschien niet van dit jaar, maar wel van vandaag.

Man man man

2009-01-25T23:15:00.003+01:00

Hectisch weekend achter de rug.

Een aantal sleutelwoorden in willekeurige en daardoor ook deels aan uw willekeur onderworpen volgorde: auto, barkrukken, Santa Claus met buttplug, filmfestival, bier, slaapgebrek, networking, rooie koppen, scheve koppen, afstandsbediening, roltrappen, Marlboro, kwinkslagen, taxichauffeur, paarse windmolens, hartstikke, ziekelijke dromen, experimentele film, stadsplan, flash, lachen.

Na al dat tumult Dr. Oetker in de oven en Marie Vinck op de beeldbuis.
En Jan Hoet die meer en meer op Kamiel Spiessens begint te lijken.

Morgen begint de werkweek; gewoon is al lekker genoeg.

Onderweg naar morgen

2009-01-17T01:38:00.003+01:00

Ik weet niet of ze een koppel waren, het leek me eerder een koppel in wording.
Althans in de hoop van de jongen, want het meisje, weifelend over de hele situatie - 's nacht, op het trottoir, richting his place- begon over haar maandstonden. Dat ze zelfs haar ding niet kon verversen, dat ze toch moeilijk midden in de nacht zijn buren kon lastigvallen met de vraag "Edde gij nog wa maandverband?". Zijn brein schakelde over op middel-lange-termijnmodus: ok, vanavond kan ik niet poepen.

- "Ik zal u maandverband kopen in de nachtwinkel."
- "Weet gij zeker nie oeveel datta kost?"
-"Ik 'e geld."
De man poneert zijn kapitaalkracht en koestert hoop voor na het bloeden.

Ze gaan de nachtwinkel binnen en ik loop door. Langs parkeerautomaten en vrouwenklerenwinkels. Intuïtief en onbewust kijk ik naar de tepels van de paspoppen en eenmaal bewust denk ik: Dat moet ik ook zeggen.

Want dit ben ik in mijn blote flikker, goed wetend dat achter de spiegel een verborgen camera staat, verbonden met de ogen van de wereld. Dit ben ik die van kindsbeen af niet kan pissen als er iemand naast mij staat, dit ben ik die draaierig wordt als ik zelfs maar op de schommel zit, dit ben ik die 's ochtends denkt "Vandaag is de dag dat ik verander" en een uur later toch de eerste sigaret van de dag opsteek en mij laat leiden door de klok die tikt en de aardbol die draait.

Miep!

2009-01-11T03:20:00.002+01:00

Een mens wordt niet gelukkig als ie wil veranderen. Zij wordt gelukkig als ze verandert zoals voeten in slippers schuiven en het haar niet kan bommen of ze nu badkamerroze of sinaasappelgeel zijn. Koste wat kost is uit den boze, want tussen droom en daad ligt onze embryo te sudderen in eigen nat.

Still

2009-01-02T00:37:00.005+01:00

We zijn ondertussen al 2 januari. 2009 is al 26 uren oud. Althans in onze contreien, want in Nieuw-Zeeland zitten ze al 12 uur verder; daar is het nieuwe jaar stilaan een koe die in de sloot sukkelt. 26 uren in 2009 en daar komt die leegte weer dartel aangedwarreld. Venijnig niettemin, als koolstofmonoxide in de vacht van een warme kachel. Die je vervolgens bij de haren grijpt en je modder doet proeven terwijl de regen in slow-motion neerplenst en kogels doorheen het geschreeuw scheren.

Was het maar zo, denk ik soms, dwaas die ik ben. Zoals ik ooit hoopte op een tweede zit; "om te weten hoe het voelt om af te zien" klonk het toen in de turquoise telefooncel. Niet alleen dwaas, maar ook nog eens arrogant op de koop toe.

Ik heb het gevoel dat mijn generatie doelloos dobbert op een rimpelloze plas, hunkert, halsreikend in het ijle uitkijkt naar wervelwinden om gemoederen en harten op te laaien.
Geef ons alstublieft die economische crisis en dat terrorisme! Dat ook wij met elkaar verbonden kunnen zijn, dat ook wij de nodige brokken miserie moeten slikken - zonder saus, langs de slokdarm, tergend traag. Dat ook wij terug ons leven, die onbestemde tijdspanne op deze bol, kunnen voelen als de op-uw-bakkes spuug die het werkelijk is.

Toe, geef ons een letter.
Of poepeklets.

Ramenwassen

2008-12-16T23:48:00.006+01:00

Mijn harde schijf ratelt onder het downloaden, alsof het buiten regent klinkt het.
Buiten, achter de gordijnen en de vensters die ik nog moet wassen. De laatste keer dat ze gewassen waren, was toen ik mijn ouders had uitgenodigd, voor spaghetti. Iets anders kan ik toch niet maken, toch niet met dezelfde finesse als mama miracoli of die pastoor die met de god uit een gat in de muur spreekt. Niet dat ik ze gewassen had, de ramen. Het was mij ma die er waarschijnlijk nog een deel opvoeden in zag; mensen ontvangen is ramen wassen.

Mijn mama miracoli: hup, spons in het water, soppen en gracieus glijden maar tot een kind zou kunnen denken dat het er gewoon kan doorlopen, zo doorzichtig.
Haar beweging verried routine, of eerder vaardigheid misschien. Jaren oefening die kunst baart hadden zich genesteld langs de zenuwbanen van hersencel tot pols. Cirkel, horizontale strepen en terug cirkel. Zoals toen dat hoge wc-raampje met haar ma in '64, die hete zomer zelfs onder de parasol, of twintig jaar later in het nieuwgebouwde huis in vogelvlucht vijftig kilometer verderop, want "tch, die stielmannen maken er toch een zooitje van hoor".

Binnenkort zal ik ze zelf es wassen, dat ik het kan zeggen: "heb mijn ramen en al gewassen".

Ook deze week heeft een nummer

2008-11-23T03:49:00.003+01:00

Dat er aan de koffiemachine werd gesproken over een nakend collectief ontslag, maakte van de economische crisis een onverwachte en al even onwelkome tafelgenoot. Het was al donker buiten en de smeltende sneeuw had ervoor gezorgd dat koplampen meters verder op het wegdek priemden. Lange flarden geelwit licht terwijl binnen op executive level de kosten van de kantoorverlichting zelfs zorgen baarden. De tijden zijn donkerder geworden, dacht ik.
Dit klopt allemaal niet meer. Het klopt niet dat ik in de Manteca sta te pissen, op een affiche van een tentoonstelling sta te turen waarop een aantal Afrikanen temidden een vuilnisbelt staan te ploeteren. Het klopt niet dat die tentoonstelling gesponsord wordt door Ici Paris XL. Het klopt allemaal niet meer. Enkel mijn hart nog.

Leven is...

2008-11-18T23:58:00.001+01:00

mensen zien dansen vanachter een bedampt raam.

De Nachten 08

2008-11-12T00:51:00.003+01:00

Literair-cultureel verantwoord zuipen, zo sms'te ik mijn beweegredenen om naar De Nachten te gaan door aan een maat die er toch nooit iets van zou begrijpen. Soms wordt een ballon een poedel, soms wordt een mens wat de mensen van hem denken. Zuipen zat er trouwens sowieso niet in, want ik reed en was nog aan het ontkateren van een bruine rum-cola sessie in de White Cat de avond ervoor. Ideaal ontkatermateriaal is een hotdog met zuurkool, in het semi-Antwerps besteld Bij Eddy en doorgespoeld met een bliekske coola. Tot dusver weinig literair-cultureel, maar het zou beteren, en wel met een optreden van Andy Yorke (broer van) die door De Morgen danig gelauwerd wordt dat ik me sterk begin af te vragen of ze er wel bij waren.

Smaken verschillen, dus dan maar een broodje prepare. Zoals mijn metgezel het mooi verwoordde: De Nachten is eigenlijk sfeer-hoppen. Van blauw naar rood en van Arnon Grunbergs verantwoord vertier naar de volledig doorgeslagen waanzin van The Germans. Nu is het niet omdat ik met zo ongeveer de helft van de band in een ver verleden ooit nog de schoolbanken heb gedeeld, maar die mannen stonden er. Bronstige stieren met misthoorns en gezonken schepen! Uit mijn sokken geblazen! (foto's) Verder ook ten zeerste genoten van Amelie Poulain goes Twin Peaks: Francoiz Breut. Ik betrap mij erop dat ik sindsien wel vaker die myspace open laat staan. Virtuoze rood-gordijn-pop als deze is ideaal voor de afwas.

En omdat op De Nachten het niet al Muziek is dat de klok slaat (flauw he), ook even een vermelding voor Tom Lanoye wiens Yes, We Can-speech tegen Lijst DeDecker en andere cynici misschien inhoudelijk een zoveelste herhaling was van De Kamp...wat hij altijd al propageert in de Vlaamse goegemeente, het dient gezegd: impact had ie wel. Al lag dat meer dan waarschijnlijk aan het feit dat hij handig gebruik maakte van dezelfde beproefde stijlfiguren als Obama en Fat Boy Slim's "Right Here, Right Now" naar de finale liet aanzwellen om zijn De Pot Op-tirade wat meer luister te geven. Geluisterd werd er alleszins. Antwerpen namelijk hartje Lanoye.

Zaterdag was ook De Nacht van de Zatte Amerikanen; Grant Hart moest eventjes invallen vooraleer Arsenal het podium zou betreden en gaf grif toe dat hij dat niet voorzien had. Zijn gelispel, overslaande stem en weinig samenhangend akkoordenspel hadden ons dat al eerder bevestigd. Cultheld Daniel Johnston had blijkbaar ook hetzelfde gedronken. Dan maar snel naar Arsenal die zich van een meer serene kant lieten zien. De flarden akoestische post-rock en 22ste eeuwse Barbara Streisand momenten ruimden uiteindelijk plaats voor de Arsenal die we iets beter kennen: party. "Ge moogt nu allemaal rechtstaan," weerklonk de Gentse tongval in de blauwe zaal. En gestaan werd er. En gedanst. Een gedroomde afsluiter voor de gedroomde ontkaternacht.

Het stormde op de terugweg.

RILANDERLIJK NEE

2008-11-01T17:28:00.001+01:00

Rilanderlijk nee.

Zwembad

2008-07-23T00:18:00.002+02:00

foto door Sanaa

Andere 'zwembaden' hier.

Open brief

2008-07-22T23:58:00.002+02:00

Liefste medemens,

ik begrijp het: uw leven is een hoopje miserie; ondanks uw ongetwijfeld goede bedoelingen wil de wereld u maar niet begrijpen en lijkt het wel alsof u moederziel alleen op deze aardkloot geworpen bent.

Ik begrijp dan ook uw nood aan geestesverlichtende middelen alsook uw ontembare nood aan zelfexpressie. "Hier wereld, hier ben ik!"

Ik begrijp ook dat na het consumeren van een aantal van deze middelen uw welbespraaktheid enigszins in het gedrang komt en u slechts de ultieme levensvraag kunt uiten: "Wa?"
Inderdaad, wat is deze wereld toch? Wat is dat, 'leven'?

Dat u die vraag aan mij stelt met een blik die zo pertinent uw onwetendheid herbergt, is een hele eer. Dat u de ernst van die vraag met twee rake vuistslagen op mijn linkerslaap moet beklemtonen, iets minder.

Sorry dat ik u het antwoord schuldig moet blijven.

Het ga u goed, vriend.

Uhoh

2008-04-08T22:40:00.002+02:00

via En nu even ernstig

Amnesie

2008-04-07T23:58:00.003+02:00

Ik lijd aan geheugenverlies. Zo kon ik daarnet niet op Geert Hostes naam komen bijvoorbeeld. Maar er zijn zo van die dingen die een mens altijd vergeet, opzoekt en terug vergeet. Mochten we die nu es allemaal opsommen, dacht ik zo; voor eens en voor altijd in een blog griffen, enten, drukplaatprinten. Ik ben er (pun intended - komt ie) heel wat al vergeten, maar van zodra ik er weer op ééntje stoot zal ik deze post updaten. Voor mezelf natuurlijk, en die ene lezer die door een speling van het lot "Liam Neeson" heeft ingetikt op Google en per ongeluk op pagina 16 heeft geklikt.

Voorlopig deze drie:

Liam Neeson

Rah Band - "Clouds across the moon"

Paul Hardcastle - "Nineteen"

Nobody Knows

2008-04-07T00:33:00.006+02:00

Vanavond bracht Canvas het gelauwerde Nobody Knows (Daremo Shiranai) van Hirokazu Koreeda die de wereld eerder al het poëtisch juweeltje After Life (Wandaafuru Raifu) schonk. Waarover Nobody Knows gaat, moet u zelf maar es opzoeken, maar laat mij u alvast dit vertellen: het is schrijnend, heldhaftig, bezwerend. Voor de cinefielen onder u: zoek de gelijkenissen met het al evenzeer op uw tere tikker werkende Grave of the Fireflies (Hotaru no Haka).

Het nummer uit de finale:

Poka poka

2008-04-05T18:25:00.004+02:00

De zon schijnt tussen, onder en door de gordijnen.
Zwelt op, rekt zich uit en ademt diep in.
Vingertoppen, neusvleugels en poriën; mijn lijf smelt.
Verdampt, fladdert en reist.

Zomeruurtje

2008-04-03T20:08:00.003+02:00

Ik heb een verkoudheid, neus zit 's ochtends dicht en ik weet nu beter dan ooit waar de servietten op kantoor liggen. Mijn ogen vallen ook graag toe. Na het werk kippenbouillon gekocht, voor juliennesoep. Ik heb een dubbel donsdeken, hangt met klitband in de hoeken aan elkaar. Op de een of andere manier ben ik ertussen gewrikt en lig ik zo een filmpje te kijken. Het raam staat open en de geur van sudderend vlees komt de slaapkamer binnengewaaid. Fris, lekker, knus. Mooi filmpje. En om het volledig af te maken: buiten fluit een vogeltje.

Aids, je moet er toch heel wat voor doen

2008-03-30T05:40:00.002+02:00

Een interview met "wereld vermaard" auteur Christiane Beerlandt.
Vooral Maureen, de presentatrice, lijkt zo uit "In de Gloria" weggelopen.
Hilarisch gesprek ook met de DJ van Radio Parkstad (na 20 minuten ongeveer).

The Rhytm Junks

2008-03-23T04:45:00.004+01:00

Gisterennacht bij toeval blijven steken op Lux XL (Canvas). Deze week was Wim Opbrouck te gast: verhelderend en het label 'meerwaarde' meer dan waardig. Wat ook zeker zal bijblijven: het optreden van The Rhytm Junks. Briljante muziek! Ecce video!

Dus

2008-03-19T22:25:00.004+01:00

Piet Huysentruyt schildert, zoveel blijkt althans uit zijn bezoekje aan De Laatste Show.
Er wordt een klein filmpje getoond van zijn allereerste vernissage en een aantal bezoekers mogen er hun welgecultiveerde mening met Westvlaamse tongval voor de camera verkondigen (kleiklap). Een vrouw van middelbare leeftijd, blonde krullen geföhnd in Roeselare of Kortrijk, ongetwijfeld geurende naar lelies met een vleugje rozebottel, een Verhofstadt-bril met witte montuur op haar neusvleugels gedrapeerd interpreteert: "Je ziet dus dat... En hij verwerkt dat dus..." Dus, of zoals Van Dale ons weet te zeggen ook wel blijkens het voorgaande in de volksmond, is waarschijnlijk hét bijwoord bij uitstek op evenementen als deze. Dus gaat vrijwel altijd gepaard met handgebaren en vingerwijzingen; een dodelijke combinatie uit de monden van demagogen en onbenulbourgeoisie.

"Dat orgasme daarnet was nep,"

2008-03-19T20:57:00.003+01:00

typte de ondertitelaarster bij de woorden van Cameron Diaz. Ondertussen is mijn afwas niet af, ligt er nog 0,333 stuk pizza aan mijn voeten, is mijn fitness-abonnement nog maagdelijk ongebruikt, dien ik mijn Japans terug op te vijzelen en is Hugo Claus dood.

It's just a ride

2008-03-17T23:41:00.001+01:00

Verdrink mij

2008-03-09T21:51:00.001+01:00

- uit Millennium Mambo (Hou Hsiao-hsien, 2001)

Vandaags waarheden

2008-03-07T22:56:00.001+01:00

De kerstboom verliest zijn naalden en het hart doet soms dingen om redenen die de rede niet begrijpt.

Kroon

2008-03-04T22:47:00.004+01:00

Mijn bed wordt bestempeld als 'grote twijfelaar'. Er waren tijden dat ik mijn bed kon zijn. Naar het schijnt is dat eigen aan tweelingen, astrologisch gezien toch, en hoewel ik volgens de officiële Juliaanse kalenderrekening geen tweeling zou mogen zijn, heeft een online astroguru mij ooit toevertrouwd dat Mercurius zo dicht bij mijn zon staat dat ik wel eens tweeling zou kunnen zijn. Toen ie er daar nog eens aan toevoegde dat ik 'een koning' was heb ik de UTP-kabel uitgetrokken en ben ik aan het gat beginnen graven. Soms met een lepeltje, soms met de blote hand, andere keren dan weer met een leeg bierflesje waar het etiket van verdwenen was. Als ik het mij goed herinner, was het Jupiler, een herinnering aan één van de vele barbecues in de ouderlijke tuin, met platte schaalkaarsen waarin de regendruppels van de vorige dag tevergeefs tegen de vlammende wiek sputteren maar uiteindelijk toch in de ijle lucht vergaan. O dierbaar België, land van de afdaken. Nu staat mijn bed in het gat en kan ik 's ochtends rechtstreeks over het tapijt rollen, mijn hoofd onder de gordijnen wrikken en de stad inkijken. Met mijn View-Master natuurlijk, de gepaste kroon voor een koninkrijk als het mijne.

In alle beschonkenbeid

2008-03-02T03:25:00.003+01:00

Toen ik zonet mijn flatje kwam binnengewandeld, beschonken maar sleutel toch vlotjes in het slot en schouder tegen de deur, was ik blij dat het er zo netjes bijlag: een veruiterlijking van de rust die ik zo broodnodig verlang. Nu ik er zo over nadenk was het diezelfde nood aan rust die mij er toe had gedwongen 'de relatie', hoe pril die ook was, te beëindigen. Om terug in mijn schelp te schuilen, een cocon misschien, waarin ik mij kan nestelen, knieën opgetrokken tegen de buik, als een mummie in lepeltjeshouding met het warme donsdeken. Om te schuilen voor de regen onder moeders veren. Maar ook om het warme wolkenbeeld dat je bent: een blik van verstandhouding aan de overkant van de zaal, een neus die zich in je romp begraaft of een onverwachte arm die zich rondom de jouwe kronkelt. En ondertussen doorkruisen de meeuwen onze blauwe lucht en glijdt de zee langs uw gelaat. Ik ken u niet, maar als ik hier zo kom binnenwandelen, mis ik u wel.

Schtress!!!

2008-02-29T19:41:00.005+01:00

Jawohl! En dat met estzet! En dat allemaal dankzij de mediocratie!
Dat dit vooral een afstompend effect op de inspiratie stoort mij nog het meest.

Tijd voor een weekendschijf dus!

Sleutelwoorden voor vanavond: sigaret, bruine rum-cola, kristallen asbak, gesloten gordijnen en rook die sloom voorbij mijn lippen glijdt.

Jef Neve

2008-02-20T23:19:00.004+01:00

Op een avond als deze, met gedachten als deze en de geur van rook in de kleren, blijf ik piano horen. Ik zag mezelf bij momenten op de fiets langs rijstvelden glijden, doorheen de opdwarrelende pollen, heuvel op en neer, op en heuvel neer. Klimmen, dalen, klimmen en de stad indalen, langs smeulende motors en minirokken. Zijn vingers trippelden uiterst rechts op het klavier en daar zwaaide m'n fiets terug de hoek om, richting bankje in het park en kinderlijk gejoel in de lentebries.

Jef Neve speelde goed, daar in de Groenzaal. Man, wat kan het toch genieten zijn om te zien hoe een pianist zijn gezicht verkrampt en vertrekt en voelt wat ie speelt. En dat voetje dat schijnbaar ongedwongen de maat meetapt.

Ik had het nodig om er eens uit te zijn, uit de rook in mijn hoofd.

Google Movie Reviews

2008-02-19T17:32:00.002+01:00

Uitermate handig, die nieuwe Google Movie Reviews.
Kijk maar deze van There Will Be Blood, die overigens de sneak-film voor vanavond (22h30) in Kinepolis Gent zal zijn. Geloof me vrij!

Fijn stof

2008-02-18T13:37:00.002+01:00

Fijn hoor, dat stof.

Alsook de site van de Vlaamse Milieu Maatschappij die elk uur meetresultaten van onder andere ozon, fijn stof en CO² publiceert.

De situatie om 13h vandaag zag er zo uit:

Je hebt me 10 miljoen maal belogen

2008-02-15T10:53:00.000+01:00

Die Mao toch!

Hervallen

2008-02-14T19:27:00.002+01:00

Ik ben terug beginnen roken, na 4 maanden lang gestopt en gezond terug beginnen roken. Op nieuwjaar dan nog. Als cynisch goed voornemen kan dat wel tellen, ware het niet dat ik geen cynicus ben en gewoonweg te zat was. Den drank is den duvel, had ooit een deelnemer aan Temptation Island gebrald. Dat had pas een goeie reclame voor Duvel geweest toen: Den Drank is den Duvel. Maar we dwalen af. Terug rokende zijn er wel momenten waarop ik mezelf kan vervloeken, maar in alle eerlijkheid: ik geniet er wel van. Nu heeft mijn groene retro-asbak van Val Saint-Lambert tenminste terug een functie. We zien wel.

Hypothetisch gezien

2008-02-13T11:26:00.006+01:00

Mijn dagdagelijkse gedachtengang wordt gestuwd door plotselinge en vaak weinig ter zake doende mijmeringen die maar al te vaak niet verbaal geuit worden. En maar best ook, want wie is nu gebaat bij de vraag "Stel dat de tijd nu plots stopt, wat dan?" tijdens een interdepartementaire meeting? Onlangs trouwens in Knack gelezen: er worden meer en meer bewijzen voor Einsteins relativiteitstheorie gevonden. Er zou een verband bestaan tussen het stilaan vertragen van de tijd en het versnelde uitdijen van het universum. Ooit zal alles dus stilstaan... Van Big Bang tot snapshot. Alsof ook dit alles, van een mug die zich op een porie nestelt tot een dambreuk, begint met veel macht en groeit en vermenigvuldigt en diasporeert om uiteindelijk uitgeput en uitgedoofd aan de eindmeet tot stilstand te komen. Freeze: foto finish. "Of wat als de mens er niet meer zou zijn?" Dan zou volgens ene Alan Weisman de New Yorkse metro op een paar dagen tijd volledig onderlopen en zouden haarluizen uitsterven. Een beetje zoals in I Am Legend en dan vooral de dystopische en tegelijk bevrijdende afwezigheid van menselijk leven uit de proloog. Heeft trouwens veel weg van de proloog van 28 Days Later en het nogal onderschatte The Quiet Earth. Kijk maar.

Prologen, epilogen; ik betrap er mij vaak op, op die voorliefde voor al wat pril begin en berustend einde is. Verliefdheid in de eerste 3 maanden, huwelijk na 25 jaar. Een kind dat vanuit de kribbe de wereld niet ziet, maar wel tot zich neemt, of een grijzaard die de al even grijze massa ziet roeren en ploeteren hoog vanop zijn bergtop. Misschien zijn ze wel dezelfde en moet ik dringend zelf tot een tijdelijke stilstand komen, door te slapen bijvoorbeeld. Of om het met een theaterstem te zeggen: 'trusten iedereen.

(Yes! Die luttele seconden stilte in de zaal nadat alles terug donker geworden is en vooraleer jassen terug schouders bedekken en plastic bekers uit de houders glijden.)

Ik ben de man van Phaedra

2008-02-11T23:43:00.000+01:00

Liefste Phaedra,

dat je op het einde van de rit niet naast me zit, is duidelijk.
Je hebt mij er uitgestemd, ondanks die klik die ik voelde. Ik begrijp het nog altijd niet. Je voelde het nochtans ook, daar ben ik zeker van, zeker toen. Weet je het nog? Toen je naast me gezeten had, en je haren heel even mijn rechterwang raakten? Je glimlachte toen een beetje onwennig. O, ik voelde mijn hart zo hard bonzen.
Maar je raadgevers en die VTM-mensen, die alleen maar aan imago en geld denken, die hadden andere plannen. Het is allemaal commercie! De commercie heeft onze toekomst kapot gemaakt, lieve Phaedra. Maar toch zal ik je altijd graag blijven zien.

Liefs,
je man

Unfinished Sympathy

2008-02-03T05:51:00.000+01:00

Het nummer dat mijn ogen opende.

Een avondje zonder je

2008-02-02T03:55:00.000+01:00

Je hebt dat wel nodig, zo'n avondje zonder mij. Het heeft wat geduurd eer ik voor mezelf wilde erkennen dat ik dat eigenlijk ook nodig heb. Mij speelde eerder de gedachte dat die gedachte niet hoorde mij parten; nog geen drie maanden samen en toch "ik zou vanavond gewoon wat The Wire willen kijken thuis" of "we zijn een beetje uitverteld vandaag" denken. Concepten zijn gevaarlijk, net zoals de New World Order gevaarlijk is. Zo gezegd, zo tot in de vroege uurtjes besproken en gedaan: vanavond niet schat. En dan drinkt een mens wel een bruin rum - colaatje teveel, en vindt een mens die ene wel iets schattiger dan 'het concept' durft toe te laten. Er is maar één waarheid en dat is jezelf. Dat moet ik in gedachten houden. Of zoals ik ooit in een vreemde taal op mijn muur gepotlood heb: "geen 'maar' in mijn hart". Kokoro ni kedo nakare, heette het toen. Dean Moriarty heet het nu. Ik ga The Wire kijken, denk ik.

Voicemail

2008-01-18T10:30:00.001+01:00

...is momenteel niet bereikbaar.
Gelieve uw gedicht in te spreken na de biep.

Leesvoer

2008-01-16T00:11:00.000+01:00

Leesvoer nodig? Dan is deze Top 100 Science Stories of 2007 misschien wel iets voor u! Over besnijdenis als (diep inademen) HIV-besmettingskansverlagingsfactor, of het feit dat de T-Rex sterke gelijkenissen vertoont met een scharrelkip, of had u liever iets gelezen over hoe (non-)fictief Eternal Sunshine eigenlijk wel is? Of wilt u gewoon kunnen volgen als uw partner in booze het plots aan de toog heeft over een 248-dimensionaal object? Iets spectaculairder is dan weer de 10 meter grote inktvis die u weliswaar enkel diep in de ijzige zeeën van Antarctica kunt tegenkomen. U voelt zich aangesproken en zal ze alle 100 lezen? Let op: de kans dat u dit uit pure eenzaamheid doet is niet gering, dus vergeet niet: eenzaamheid is ongezond.

De dag dat de dollar valt

2008-01-15T23:48:00.000+01:00

Gisteren op NED2 en nu ook online is er De dag dat de dollar valt (integrale uitzending) te zien, een documentaire over een fictief scenario waarbij in 24h de totale chaos uitbreekt op de financiële markten en bijgevolg ook in onze portefeuilles. Rentestijgingen, hypotheekleningen, depreciatie, kredietcrisis,... het zijn allemaal zaken die schakels vormen in een causale ketting waar ik persoonlijk nog niet onmiddellijk het fijne van snap. Maar dat dergelijke abstracte verhalen eigenlijk helemaal zo abstract niet zijn en wel degelijk rechtstreeks onze levensstijl dooreen kunnen schudden staat vast. Alleen zijn we er ons misschien te weinig van bewust. Interessante blogposts hier en hier. En ondertussen waait het buiten vervaarlijk hard.

Sci-fi

2008-01-14T10:18:00.001+01:00

Onder het motto "Ook je innerlijke geek heeft nood aan een wandelingetje in het park" een korte dienstmededeling: ik heb een boon voor sci-fi flicks. Niet zozeer het genre waar robots op elkaar schieten of grote ruimteschepen roze stralen het universum in vuren, maar wel eerder zoals onderstaande:

Soylent Green

The Man Who Fell To Earth

THX 1138

Zalig...

Voodoofunk

2008-01-08T00:05:00.000+01:00

Met dank aan de barman van café De Planck (boot tegenover Kinepolis Gent): lekkere schijven! (mixes downloadbaar jawohl)
Spread the word!

Deredactie.be

2008-01-06T23:47:00.000+01:00

De vernieuwde website van de al even vernieuwde VRT nieuwsdienst is er. Het heet nu DeRedactie.be. Nu ben ik misschien geen expert, maar qua web design, user friendliness en andere variabelen met fancy termen hebben ze hier nu toch wel de bal serieus misgeslagen. Eèèkes.

Update: ik ben duidelijk niet de enige.

Primeur!
Zelfs binnen De Redactie is niet iedereen te spreken over de veranderingen.
Althans dat blijkt toch uit de gelaatsuitdrukking van sommigen....

Beste speech van 2008?

2008-01-04T14:41:00.000+01:00

Update: wie zit er allemaal in Obama's dream team? De Morgen weet meer.

's Ochtends

2007-12-18T09:14:00.000+01:00

Hij gleed heel eventjes uit, maar kon zich nog rechthouden. De stoere aanblik van een paar meter terug verdween meteen in het niets. In plaats daarvan bracht hij een geluid uit dat vervaarlijk veel weghad van kippengekakel. "Toktoktoktok!" Hoogst verrassend, hoogst ongewoon ook. Vooral voor een gezette, bonkige werkmens wiens nagels de voorbije jaren nog nooit volledig spic-n-span geweest zijn, behalve misschien op feestdagen. Een man die naar de aarde ruikt. Voor een kip daarentegen zou dit gekakel zonder meer normaal zijn, in de trant van "Hier ben ik dan weer aan het schuifelen in de voormiddagse decemberzon, tot de dood ons scheidt" zo net wanneer de laatste korreltjes nog niet uit de ooghoeken verdwenen zijn en ze ook lijken nooit te zullen verdwijnen. Dat dagdagelijkse gevoel van overvloed nooit ten einde en tiktak de tijd tikt verder terwijl toktok de kip scharrelt verder.

Ochtendritueel

2007-12-13T10:16:00.001+01:00

Ik schat dat ze ongeveer 18 is, ook al ziet ze er jonger uit. Elke ochtend om klokslag 9 steekt ze aan het kruispunt het dubbele zebrapad over. Elke ochtend draagt ze dezelfde jeansbroek, met dezelfde witblauwe trainingsvest. Haar halflange haren hangen wat futloos langs haar oren. Elke ochtend zie ik haar en hangt ze aan haar telefoontje, telkens weer. Ik vermoed zelfs met dezelfde persoon. Ze lacht ook telkens ze spreekt. Ze mist een aantal tanden, zie ik.
En toch is ze mooi.
Ik vraag me af of ze echt bestaat.

Droom

2007-12-12T23:49:00.000+01:00

Bizarre droom gehad wederom:

een pizzeria-uitbater houdt het voor bekeken en krijgt ter ere daarvan de kans om zijn eigen talkshow te presenteren voor zichzelf en zijn clienteel. Velen getuigen over hoe verslavend zijn pizza's wel niet zijn. Een vrouw met een gigantische eighties-kuif in jeanshemd knikt instemmend. Maar ook zijn kippenbillen kenden een onweerstaanbare aantrekkingskracht. In dat verband vertelt iemand over hoe hij bij zijn geboorte al een visioen had van hoe zijn volwassen kop met roste snor en alles erop en eraan tussen de kippenbillen op de fabrieksband rolt.

Ik ben ziek in mijn hoofd, zeg ik u.
Ziek!

Als ik zat ben

2007-12-08T02:27:00.001+01:00

Als ik zat ben
duurt het dubbel zo lang om mijn paswoord te typen,
herinneren is geen probleem
alleen lopen de impulsen vanuit de hersenen
naar mijn vingers
wat minder snel

Als ik zat ben
word ik soms getroffen
door de immoraliteit
een ander warm
vrouwelijk
lijf naast mij te willen

Als ik zat ben
voel ik plotseling
de neurose
Karel De Guchts profiel
uit zijn achtergrond
te moeten knippen
à la klikklikklik
schaartje in photoshop

Als ik zat ben
verlang ik naar haar
en wil ik in haar hoofd zwemmen

Gewoon,
omdat ik haar graag zie

Jazz opt werk

2007-12-05T15:55:00.000+01:00

Charlie Parker brightens my day!
Nu wel even on a Maiden Voyage...

Za-lig.

Tourbillon

2007-11-22T17:59:00.000+01:00

Een Frans woord, jawel. En het betekent zoveel als draaikolk, wervelwind. Niet alleen is dat een perfecte metafoor voor wat mij de voorbije maand allemaal is overkomen, het is ook een mooie omschrijving van hoe mijn maag het vandaag stelt. Als een zombie deze middag de draaideur van het kantoor uitgesukkeld, als een klein kind deze namiddag in bed gelegen.

Tijd genoeg dus om u een reeks links voor te schotelen:

Hou u eens bezig met dit soort artikels. Ideaal personage voor in een Charlie Kaufman-scenario lijkt me zo.
Jezus was een hippie en dit boek zal u overtuigen.
Ik ben te laat geboren (download via FileSend aanklikken). Welcome to the ballroom, darling.

Dat ik u allemaal graag zie!

Tip

2007-11-19T23:17:00.001+01:00

De ecards beu?
Misschien biedt someecards.com een uitweg.

Bullit

2007-11-19T22:44:00.001+01:00

De oermoeder der car chases uit de tijd dat cool tegelijkertijd 'koel' kon betekenen:

Geniaal trouwens van de regisseur om de muziek abrupt te vervangen door het stuwende opborrelen van de motor. Ooit zal ie de mijne zijn.

Broodkruimelkrater

2007-11-19T18:58:00.000+01:00

De put loert er al jaren, zeggen ze. En toch heeft niemand er ooit met één woord over gerept. Nochtans wint ijdelheid het altijd van angst; wie wil er niet "Ik heb het gevonden!" schreeuwen, zoevend langs het groen om zo snel mogelijk de dorpsgenoten te verwittigen? Ik weet er het fijne natuurlijk niet van, maar een gigantische krater gemaakt van gebakken wit brood vinden en er jaren over zwijgen, daar geloof ik niks van. Het zal reppen worden, want naar het schijnt is er al een hele horde wetenschappers onderweg vanuit de hoofdstad. Ondertussen heeft iedereen in het dorp wel een wolkje deeg liggen, maar geen kat die er van durft eten. Behalve dat jongetje natuurlijk die de "broodkruimelkrater" vorige vrijdag heeft ontdekt. Zijn laatste woorden waren "Ik heb het gevonden!", sindsdien zingt hij enkel nog Hebreeuwse liederen.

Cola=cool

2007-11-18T11:19:00.001+01:00

vooral wanneer je de dag voordien zwaar in het glas gekeken hebt.

Een summier reisverslag:
- vrijdag 18h00 met lege maag en de collega's op café, pintjes dus (Brouwzaele)
- vrijdag 20h00 helft van Heroes aflevering zien
- vrijdag 20h30 bij maat pintjes pakken
- vrijdag 23h30 tussen de vijftienjarigen pintjes pakken (VuifFuiv)
- zaterdag ?h00 de diehard-collega's vervoegen, ook pintjes dus (Le Bal Infernal)
- zaterdag 05h30 strompel huiswaarts

Zaterdagavond cola dus.
Een zo mogelijk nog summierdeher reisverslag:
- ontkaterspaghetti in de Godot
- cola in de Mosquito Coast

- cola in de White Cat

- cola op instuif bij collega

Thank God for cola.

KUL onderzoekt loopsport in Vlaanderen

2007-11-06T16:52:00.000+01:00

U loopt?
U loopt niet?
U vult in?
U vult niet in?

Links!

2007-11-06T16:46:00.000+01:00

Vandaag wakker geworden met het lumineuze idee om voortaan mijn muis met linkerhand te sturen, ook al ben ik eigenlijk rechtshandig. Spielereien op het werk, dacht ik zo. Edoch behold: het zou mij meer brain power moeten bezorgen! The evil genius has awoken!! Mwoehahaha!

Deze woensdag in de gordijnenwinkel

2007-11-04T23:13:00.000+01:00

Winkelbediende: "Moeten de gordijnen gevoerd worden?"
Mezelf: "Nee, ik denk dat ik er zelf wel zal om komen."

Repost: Wateroverlast

2007-11-04T21:39:00.000+01:00

Er viel zoveel regen dat het wel nacht leek. Mijn ruitenwissers konden zelfs op kruissnelheid de bakken water niet meer trotseren. Ik moest mij langs de kant van de weg parkeren, dat wist ik. Met blinde tastzin er dan toch geraakt. Wat een rust, daar in mijn stalen coccon. Spitter petter pater lekker in het water, ga alvast naar huis, hij komt een druppel later. Nat bemanteld, een geïmplodeerd zwembad overdekt. Het water begon te stijgen, hoger en hoger, tot wanneer enkel de verlichtingspalen op de autosnelweg nog boven het oppervlak uittuurden. Mijn lotgenoten en ik openden onze portieren en zwommen dartel en vro in het rond. We waren als vissen geworden, naakt in het water, en we kusten en zwommen en vrijden en bereikten de top van de kathedraal, waar we onze nesten zouden bouwen. Want ooit zou alles opdrogen, ooit zou de vloeibare muur gaten vertonen. Dan zou de lucht onze longen terug vullen, zo veel en zo snel dat vleugels uit onze ruggengraat zouden priemen. Om tussen de regen te vliegen, hoog, kijk, zo hoog. Dag, vogelstipje, zo groot als een druppel.

Fatwa tegen De Wever

2007-11-04T21:36:00.001+01:00

De Vlaamse goegemeente heeft duidelijk een fatwa tegen Bart De Wever uitgesproken.
Jammer.

Vandaag is geel!

2007-11-03T13:49:00.000+01:00

Vind de kleur!

De onmetelijke aantrekkelijkheid van off air (non)babbels

2007-11-02T13:07:00.001+01:00

Net naar een herhaling van Blokken zitten kijken, maar wat mij blijft intrigeren is wat er na de finale gezegd wordt tussen Ben en de twee kandidaten als de eindgeneriek al weerklinkt. Wat zeggen die mensen eigenlijk? Of neem bijvoorbeeld Ter Zake: wanneer de camera uitzoomt na een interview en de lichten al aan het dimmen zijn, wat wordt er dan gezegd, wordt er dan überhaupt nog iets gezegd? Indien nee, waarom? Kunnen interviewer en geïnterviewde elkaar niet horen of ruiken? Of stinkt één van hen misschien?

Boekenbeurs 2007

2007-11-02T12:59:00.000+01:00

Gisteren een katertje verwerkt met een bezoekje aan de Boekenbeurs alwaar ik naast 2 hotdogs ook wel 2 boeken heb gekocht:

Made in Japan: leuk boekje over Japanse typografie en print design doorheen de 20ste eeuw
De Poorten naar het Mogelijke: haalt gewoon de kleine dromer terug in mij boven

Al bij al een aangenaam dagje met aangename compagnie.
(de level of aangenaam-ness is dan ook rechtevenredig met het aantal gebruikte verkleinwoorden)

Verlof is...

2007-10-30T23:22:00.000+01:00

een half uur lang met een Bifi-worst naar elkaar smijten.

BBS

2007-10-30T11:06:00.000+01:00

Ik dacht vroeger dat BBS voor 'babes' stond.
Vroeger was het leven mooi.

Michael Clayton

2007-10-30T02:03:00.001+01:00

Ij-zer-sterk, dat zijn de eerste lettergrepen die ten hoofde komen bij deze prent. Een sublieme George Clooney in een al even subliem staaltje ingehouden pelicule. Strak geregisseerd, op een ritme dat je op z'n minst bezwerend mag noemen. Er zit ook geen enkel gaatje in de film; elke rol, elke scène, elke blik is weergaloos geplaatst binnen de verhaalstructuur.

De monoloog waarmee de film begint is er echt wel één om U tegen te zeggen en verwoordt perfect de zieleroerselen van corporate America en haar onderdanen. Deze film belicht de morele ontradering en ontreddering van zij die zich verstrikt weten in zelfgeschreven regels - de zweetvlek onder Karen Crowders (Tilda Swinton) oksels spreekt wat dat betreft boekdelen, terwijl anderen er uit weten te ontwaken en zich verwoed proberen los te rukken uit de satijnen hotellakens van comfort, ambitie en veel nullen.

Kortom: gaat dat zien, want hij is ij-zer-sterk!

Stofwolk

2007-10-29T01:14:00.000+01:00

Pure n raw!

Dat 't kan verkeren...

2007-10-28T04:15:00.000+01:00

zei Bredero ooit. Niet op de manier dat we het aanvankelijk hadden gewenst, maar toch soms op een al even aangename manier. Het Lot bestaat. Hij is een speelvogel, en vooral: hij is mij goed gezind.

De waarheid is...

2007-10-23T23:35:00.001+02:00

Dat het eigenlijk nooit meer wordt zoals voorheen.

"Je zal me moeten toelaten je graag te zien."
En ook "Ik moet dit alles een plaats geven, anders kan ik er niet mee omgaan," zei ik je nog vanavond.

Eerlijk waar, het doet pijn haar plezier te zien.
Het doet pijn haar graag te zien. En zij mij niet.
"Toch zo niet."

Deegbolkunde

2007-10-23T17:10:00.000+02:00

Kweenieoetofmaat:>>>> Ik moet altijd denken aan de diskussie tussen de deegbol en de
>>>> bakker. De deegbol beweerd dat het een illusie is dat hij nu als
>>>> entiteit op zich staat.
>>>> Hij is door de bakker losgepeuterd van het beslag en vormt hier een
>>>> eenheid mee.
>>>> De bakker aan de andere kant beweert dat deze benadering een illusie
>>>> is, omdat we eenmaal met ruimte en tijd rekening moeten houden en de
>>>> deegbol zowel een ruimtelijke als temporele scheiding heeft
>>>> ondergaan. De deegbol beweert hierop dat tijd en ruimte een illusie
>>>> is, waarop de bakker antwoordt dat het een collectieve illusie is,
>>>> waardoor het als axioma voor hen beide kan gelden.
>>>> Voor het aangezicht van God is het één, maar vanuit het perspectief
>>>> van de bakker en de deegbol zijn het gescheiden entiteiten.
>>>> Alleen mensen die zich als baron von Munchhousen gedragen zijn in
>>>> staat zichzelf te verheffen tot de statuur van hun GOD
Lees meer hier.

Kindsterretje

2007-09-15T21:15:00.000+02:00

Dakota Fanning, het blonde kindsterretje dat nu op VT4 schittert naast Denzel Washington, kan goed acteren. Tijdens de opnames van Man on Fire was ze 9 en speelt ze een 9-jarige. En dat is het hem nu net: ze speelt een 9-jarige. Ze mag dan nog 9 zijn, ze acteert wel als een 19-jarige. Creepy. Very creepy.

Magere Hein

2007-09-15T00:32:00.001+02:00

Magere Heins zijs lijkt van achter elke hoek te glimmen.
Mijn tentakels reiken blijkbaar vaker dan mezelf lief is naar de ander oever.
En dat het allemaal met Pavarotti begonnen is.

Misschien moet ik morgen wel een plant kopen.

Modern Day Geniuses

2007-09-09T22:45:00.000+02:00

Dat zowel Timbaland als Charlie Kaufman en Wolfgang Tillmans eigenlijk geniën zijn, dacht ik zo bij mezelf vandaag.

Soms

2007-09-05T23:01:00.000+02:00

Soms, als ik de hele dag al met dezelfde kousen aan rondgelopen heb, kan ik zo genieten van met versafgebeten nagels over de wreef van mijn voeten te krabben.

Mode

2007-08-22T23:54:00.000+02:00

Een jeanet ben ik niet, maar hier geniet ik wel van.

California Dreaming

2007-08-19T12:51:00.000+02:00

Henry Ditz fotografeerde de schonen der aarde.
Here man, have this doobie and take a peek.

The tragedy of American suburbia

2007-08-19T12:17:00.000+02:00

"There's not enough prozac in the world to make people feel ok about going down this block."

James Howard Kunstler over Amerika en haar stedelijke planning en vooral over hoe die ons doet voelen. Tekenen is maar dan alleen lijnen tekenen, het is ook de ruimte tussen die lijnen vormgeven, zo lijkt het wel.

Zinnetje van de dag

2007-08-17T00:28:00.000+02:00

Like Poe’s, Dick’s last big book was a work of cosmic explanation in which lightning bolts of brilliance flash over salty oceans of insanity.

2007-08-04T01:54:00.000+02:00

Je tolde er toen
rond en rond
over de vloer en
verloor er je hart

je sloot je ogen
zoete zoen
en was gelukkig

je was zo mooi
daar in de parochiezaal
toen dj nog een afkorting was
en onze kinderen nog dromen waren

First Day of My Life

2007-07-28T13:35:00.000+02:00

Boiler

2007-06-01T13:25:00.000+02:00

Klokslag één
slaat mijn boiler aan,
geprogrammeerd
om mij morgen
warm water
te schenken,
mijn poriën te drenken
in gedachten op nachttarief.

Schrijver

2007-05-29T08:18:00.000+02:00

Op pagina 22
- zo verdomd even
en dubbel na die
beate a's van
pagina en Tirza,
Grunbergs bejubeld werk,
staat geschreven:
"Ver weg bij de hoek
speelde een kind
met een tennisbal."
en ik zie hem staan,
de schrijver,
zijn gezicht net
als op de achterflap,
starend in de straat
naar "Wat zou hij zien,
die man van mijn boek,
daar op de hoek?"

Strandballon

2007-05-28T23:23:00.000+02:00

Je hebt een ballonnetje
opgeblazen, niet
in de zin van
kaboem granaat!
maar van duinbriesje
aan het zomerstrand
waar kinderen plonsen
en volwassenen waken
- ik wil er niet
naar blijven kijken
of snuffelen
maar erin kruipen
en dan onderaan toebinden
mijn ogen sluiten
en je warm maken
diep vanbinnen
zodat je stijgt
ver weg
van de vloedlijn
waar het kasteel
dat ik net gegraven heb
hoogstwaarschijnlijk ligt.

Dodo

2007-05-18T03:41:00.000+02:00

Ik ruik mijn moeders
ochtendlach
in dit kussen,
sluit mijn ogen
wimperstreel en
veel te veel
van al dat goeds
laat dat anker
aan mijn voet
tussen lakens en
wat morgen
eerlijk eigenlijk
best wel moet.

I think of Dean Moriarty

2007-05-15T00:37:00.000+02:00

DORST.

2007-05-15T00:33:00.001+02:00

Een gigantisch gebrek aan tijd en al even oneindige drang naar cryptiek, daar hoog in de ijzige toren, waar het na al die eeuwen nog altijd naar turf en offerbloed ruikt, maar vooral de hang naar die drie punten [dot dot dot] waarin ik nog altijd uw lippen proef, gij die tientallen schermen en al evenveel toetsenborden van mij verwijderd in uw haar prult, pruilmondje bij de ijskreim en ding dang dong naar buiten stormen in de zomer, ik proef de regen nu al en denk aan mijn moeder toen ze nog rookte en de rode rozen in haar tuin liefhad, ach verdomme laat mij u kussen, alleen maar kussen want ik wil het niet hebben over uw of mijn hartezeer, nee, ik wil u kussen, mijn handen in uw haar gewikkeld, gewrongen zoals die van een boerin in de oostvlaamse Leieklei.

Bubblicious

2007-03-04T23:16:00.001+01:00

Zijn willetje trok haar mouw,
toe mama pliiiiiies! tot ze plooide:
realpolitik in de locale supermarkt

later, in de Range Rover
ontplofte ze pang in roze.

Pollock

2007-03-04T22:59:00.000+01:00

jackson, pollock

Alleen

2006-07-28T02:47:00.000+02:00

Het zweet breekt
net niet
in dit hete nest
dat ik het mijne noem

ik denk -
nee, mijmer
pieker en peins
dat het kraakt
- breekt
net niet

ik ben alleen
zo dicht
bij allen - allemaal
al één
maar nog geen twee
net niet

Te warm

2006-07-27T03:56:00.000+02:00

Het is te warm
en er zijn geen lakens meer
om van mij af te werpen

Er is enkel lucht
wame wollen lucht
vol van zichzelf

zoals de wereld morgenvroeg.

Voor Vicky

2006-07-25T06:21:00.000+02:00

Hoe heet je vriendin?
vroeg ik je vriendin.

"Vicky, " zei ze,
daar op de straten bezaaid
met plastic bekers.

je blonde krullen
verlicht door Mir
je moedervlek
door Boeddha bezongen

"Vicky," zei ze.
En toen was je weg.

Vlaenderen

2006-07-23T11:20:00.000+02:00

Ach Vlaenderen,
wie zijt gij eigenlijk
wanneer ge met uw
oranje parasols
en lege kerken
oog in oog Staat
met een turk of neger
en die halve seconde lang bang
die twijfel voelt van
wie ben ik eigenlijk
en dan boeken leest
met gouden titels
over borstklopppende helden
of ze net verbrandt
om zelf zwartgeblakerd
turk of neger te worden
terwijl uw volk zich
-in the mean time-
door het leven sms't?

Microfoon

2006-07-23T03:07:00.000+02:00

Het stof fonkelt in afwachting
van tik tok voetstappen
in het spotlicht.

Twee vingers tikken
al even tok tik
op de microfoon

...

"Ahum..."

en de zaal in nacht
gedrenkt, gedronken
hebben we

nog meer
drinken zullen we.